DÇ-2026-nın yarımfinalında baş tutacaq Fransa – İspaniya matçı öncəsi gərginlik pik həddə çatıb. İspaniyanın keçmiş Baş naziri Mariano Rahoyun Fransa millisi haqqında verdiyi qalmaqallı bəyanat irqçilik kimi qiymətləndirilib.
Dünya futbolunun iki əsas fazoritinin yarımfinal qarşılaşması bütün planetdə böyük həyəcanla gözlənilir. Fransa dörddəbir finalda Mərakeşi sıradan çıxararaq adını son dörd komanda arasına yazdırıb, İspaniya isə eyni mərhələdə Belçikanı turnirdən kənarlaşdırıb. Lakin bu möhtəşəm idman duelinin kölgəsinə artıq siyasətçilərin qalmaqallı bəyanatları düşməyə başlayıb.
Qalmaqalın mərkəzində İspaniyanın keçmiş Baş naziri Mariano Rahoy dayanır. O, “El Debate” nəşri üçün qələmə aldığı köşə yazısında yarımfinal oyununu dəyərləndirərkən qəbulolunmaz ifadələrə yol verib: “Fransanın ikiqat dünya çempionu və son dünya çempionatının finalçısı olduğunu unutmaq olmaz. Onlar bu turnirdə bütün oyunlarını qazanıblar (…) Çox güclü heyətə malikdirlər. Lakin bu heyət fransızlar olmadan formallaşıb. Onlar çox yaxşı oynayırlar və bizim üçün həddindən artıq ciddi rəqib olacaqlar”.
Rahoyun bu fikirləri Fransada dərhal böyük etiraz dalğasına səbəb olub. Ölkənin nüfuzlu “L’Équipe” nəşri və digər aparıcı kütləvi informasiya vasitələri sabiq Baş nazirin sözlərini kəskin tənqid edərək bunu irqçilik adlandırıblar.
“L’Équipe” məsələyə münasibətini bu sözlərlə ifadə edib: “Bu ifadə komandanın taktikası və oyunu haqqında kifayət qədər nizamsız bir təhlilin arasında yer alsa da, Didye Deşamın futbolçularının mənşəyinə açıq-aşkar irqçi bir eyhamdır”.
Məsələnin həqiqəti isə tamamilə fərqlidir. Fransa millisinin bir çox üzvü immiqrant köklərə sahib olsa da – məsələn, Kilian Mbappenin atası Kamerun, anası isə Əlcəzair mənşəlidir – onların mütləq əksəriyyəti məhz Fransada doğulub boya-başa çatıblar. Bütün beynəlxalq idman reqlamentlərinə və hüquqi normalara tam cavab verən bu futbolçular, Fransa vətəndaşı kimi doğma ölkələrinin şərəfini meydanda layiqincə qoruyurlar.
Lakin görünən odur ki, böyük oyun öncəsi psixoloji təzyiq və siyasi populizm idman etikası sərhədlərini aşmaqda davam edir.