Tbilisinin “Dinamo”su və Ermənistanın “Ararat” sədlərini aşan “Payde”, indi də “Zirə” ilə matçda növbəti mərhələyə adlamaq üçün heç-heçəyə də razıdır. Zəhmli Qafqaz səfərləri Estoniya təmsilçisinə düşərli gəlir, bəs niyə bu uğur Bakıda da təkrarlanmasın?

İdman jurnalistikası adətən  şablonlarla doludur: “ev və səfər oyunları fərqlidir”, “iqlim ağırdır”, “yol yorucudur”. Lakin dörd il əvvəl “Payde” üçün bu bəhanələrin heç bir əhəmiyyəti yox idi. Həmin vaxt Gürcüstanda 3:2 hesablı dramatik qələbə qazanan, üç həftə sonra isə İrəvanda 0:0 oynayan estonlar hər iki rəqibini avrokuboklardan kənarlaşdırmışdılar. Nə uzaq məsafə, nə də bürkü hava onların qarşısını ala bildi – komanda sadəcə meydanda lazım olan nəticəni qazandı.

İndi isə “Payde” Bakıya ilk matçdakı 1:0 hesablı vacib üstünlüklə gəlib. Bu standsart isə o deməkdir ki, çıxılmaz vəziyyətdə olan və risk etməyə məcbur qalan taraf Estoniya klubu yox, məhz meydan sahibi “Zirə”dir. Bu psixoloji üstünlük komandanı ruhlandıracaq, yoxsa arxayınlaşdıracaq? Məşqçi Tarmo Kink bunlara məhəl qoymur; o, futbolçularını meydana yalnız öz oyunlarını nümayiş etdirmək tapşırığı ilə çıxarır.

Komandanın özünəinamı ilk matçın təəssüratlarına söykənir. Həmin qarşılaşma böyük həyəcanla başlamışdı: qapıçı Ebrima Carcunun seyfindən bir neçə saniyə sonra “Payde”nin qapı dirəyi silkələndi. Lakin estonlar “Zirə”nin bu kəskin hücum dalğasına tab gətirdi, dəqiqələr keçdikcə oyuna nəzarəti ələ aldı və sonunda tam layiq olduğu qələbə qolunu vurdu.

Daxili çempionatda hansı problemlərlə üzləşməsindən asılı olmayaraq, “Payde” hər il avrokuboklarda xarakter göstərməyi və maksimumunu ortaya qoymağı bacarır.